Benim kuşağımın en üstün niteliği, en yüce değeri haline gelmiş gibi göründüğüne göre, farkındalık mevzuuna devam edelim. Aslına bakılırsa, sevgili kardeşlerim, farkındalık insanı gerçeklerden korumuyor. İnsanın mutsuzluğunun teorisini yapması, mutsuz olmasını engellemiyor. Farkında olup olmamak fark etmiyor. İnsanın neden üzgün olduğunu bilmesi, salaklığını azaltıyor, ama üzüntüsünü hafifletmiyor. Ve bu hayatta, böyle, çözülmemiş sorunlarımıza batmış bir halde ilerliyoruz. Kendimizi dahi sanıyoruz, çünkü öyle olmadığımızı biliyoruz. Bir kuşak kendi salaklığını ilan etmekten hiç bu kadar gurur duymamış, başarısızlıkları ve boşluğuyla hiç bu kadar şişinmemiş ve kendisinden hiç bu kadar memnun olmamıştı. Farkındalık kültünün insanı getirdiği yer güçsüzlük; bu gereksiz bir akıl. Dünya hiç bu kadar mütevekkil bir gençlik görmedi. Zamanımı, yaşadığım siyasi ve duygusal yıkımların teorisini yapmakla geçiriyorum. Güçsüzlüğümü bilmem bana ne kazandırıyor? Farkında olmam beni değiştirmiyor.

RS


I can tell you already think I’m the dragon, that would be so like me, but I’m not. I’m not the dragon. I’m not the princess either.

I walk through your dreams and invent the future. Sure, I sink the boat if love, but that comes later. And yes, I swallow glass, but that comes later.

For a while I thought I was the dragon. I guess I can tell you that now. And, for a while. I thought I was the princess, cotton candy pink, sitting there in my room, in the tower of the castle, young and beautiful and in love and waiting for you with confidence
but the princess look into her mirror and only sees the princess, while I’m out here, slogging through the mud, breathing fire, and getting stabbed to death.

Okay, so I’m the dragon. Big deal.
You still get to be the hero.


You see, I take the parts that I remember and stitch then back together to make a creature that will do what I say or love me back.

Here is the repeated image of the lover destroyed.
Crossed out.

The entire history of human desire takes about seventy minutes to tell. Unfortunately, we don’t have that kind of time.
Forget the dragon,
Leave the gun on the table, this has nothing to do with happiness.

I want more seats reserved for heroes.

See | Simin YILDIZ

See | Simin YILDIZ